زخمِ پنهان در پسااعتراضات | تاب آوری اگر از حد بگذرد…+فیلم

به گزارش اقتصادنیوز، آینده، فقط وعده‌ فردا نیست؛ احساسی است که باید در اکنون جاری باشد. اما وقتی جامعه‌ای از دل اعتراض بیرون می‌آید و هنوز به افقی تازه نرسیده، چیزی در درونش معلق می‌ماند؛ نه کاملاً ناامید، نه واقعاً امیدوار. در این وضعیت، زندگی ادامه دارد، اما بی‌چشم‌انداز. آدم‌ها دوام می‌آورند، کار می‌کنند، روزها را پشت سر می‌گذارند، اما دیگر نمی‌توانند آینده را لمس کنند.

اینجا فقط از سیاست یا اقتصاد حرف نمی‌زنیم؛ از زخمی سخن می‌گوییم که بر افق دید جمعی نشسته است. زخمی که برنامه‌ریزی را سخت می‌کند، امید را کمرنگ‌تر و حتی ترس را بی‌شکل. خستگی آرام‌آرام جای خشم را می‌گیرد و سکوت، بی‌صداتر اما عمیق‌تر از فریاد، گسترده می‌شود. جامعه‌ای که بیش از حد تاب آورده، ممکن است دیگر توان حرکت نداشته باشد.

دکتر امیرحسین جلالی ندوشن، سخنگوی انجمن علمی روانپزشکی به همین وضعیت روانیِ جمعی می‌پردازد؛ جایی که تاب‌آوری اگر از حد بگذرد، دیگر نشانه‌ی قدرت نیست و نیاز به بازتوانیِ روانیِ جامعه بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود.